นิทาน HSK 7–9
句子的尾巴
jùzi de wěiba
หางของประโยค
นักศึกษาภาษาศาสตร์ขึ้นไปยังหมู่บ้านบนภูเขาเพื่อบันทึกภาษาถิ่นที่กำลังสูญหายทีละคำ และพบว่าผู้พูดที่เก่าแก่ที่สุดจะมอบภาษาให้เธอผ่านเรื่องเล่าเท่านั้น
- จำนวนบท
- 6
- จำนวนตัวอักษร
- 5,151
- เวลาที่ใช้อ่าน
- 54 นาที
- คำที่อยู่ในระดับ
- 99.8%
- คำ HSK 7–9 ที่ใช้
- 120
- คำเกินระดับ (มีคำอธิบาย)
- 4
วัดโดยสคริปต์เทียบกับหลักสูตร HSK 3.0 ไม่รวมชื่อเฉพาะ
คำที่ควรรู้ก่อนเริ่มอ่าน
คำ HSK 7–9 ที่นิทานเรื่องนี้ใช้บ่อยที่สุด ดูผ่าน ๆ ครั้งเดียวก็พอ — นิทานจะพาคำเหล่านี้กลับมาให้เห็นซ้ำ ๆ เอง
亲眼
qīnyǎn
ด้วยตาตนเอง; โดยตรง
拐杖
guǎizhàng
ไม้ค้ำยัน; ไม้เท้า
书记
shūjì
เลขานุการ (เจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้าสาขาพรรคสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์); เสมียน; อาลักษณ์
愣
lèng
ดูเหม่อลอย; จ้องอย่างว่างเปล่า; เหม่อลอย
空白
kòngbái
พื้นที่ว่าง
葬礼
zànglǐ
การฝังศพ; งานศพ
按钮
ànniǔ
ปุ่มกด; กดปุ่ม
诧异
chàyì
ตกตะลึง; ประหลาดใจ
答辩
dábiàn
โต้ตอบ (ข้อกล่าวหา); ป้องกันวิทยานิพนธ์
颠簸
diānbǒ
ถูกกระแทกสั่นสะเทือน (รถบนถนนขรุขระ เรือในทะเลคลื่นแรง เครื่องบินเจอหลุมอากาศ)
บท
ตัวละครและสถานที่
- 陈瑜Chén Yú — เฉินอวี๋ นักศึกษาปริญญาโทสาขาภาษาศาสตร์
- 陈Chén — เฉิน นามสกุล (Chen Yu)
- 杨Yáng — หยาง นามสกุล: ครูเกษียณของหมู่บ้าน
- 周Zhōu — โจว นามสกุล: อาจารย์ที่ปรึกษาของ Chen Yu
- 秀英Xiùyīng — ซิ่วอิง หญิงชราของหมู่บ้าน
- 小川Xiǎochuān — เสี่ยวชวน หลานชายของครูหยาง
- 高岩Gāoyán — เกาเหยียน หมู่บ้านบนภูเขา
- 高岩话Gāoyánhuà — ภาษาถิ่นเกาเหยียน
ชื่อในเนื้อเรื่องจะขีดเส้นใต้ เพื่อให้คุณแยกออกจากคำศัพท์ทั่วไป